Afwijzen in het groot en in het klein

Door Leon Augustijn, 11 februari 2023

We wijzen altijd mensen af in het groot en in het klein. Vorige week bezocht ik herinneringskamp Westerbork. Van het kamp zelf is weinig meer te zien. Alleen een maquette hoe het was. Het kamp was onderdeel van de vernietiging van mensen die in de ogen van anderen anders waren. Maar het waren mooie mensen, lieve mensen, angstige en teleurgestelde mensen. Mensen die afgewezen werden omdat ze anders waren.

Lees verder bij de Gaykrant

0 reacties

Een reactie versturen

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Lees ook …

Wachten en kijken!

Vandaag reizen we van Tunis naar Sousse. We hebben alles zorgvuldig gepland, zodat we weten waar en wanneer we moeten overstappen van taxi op sneltaxi op trein, enz. Maar uiteindelijk gaat het toch anders en is de wachttijd langer dan de reis zelf. Samen met mijn man staan sta ik te wachten op de trein. Hij is te laat. Eerst dertig, dan zestig en vervolgens negentig minuten staan we op het perron. Geen trein, maar genoeg te beleven. Het perron loopt langzaam vol. 

We keuren het niet goed

Mijn geloof is sterk. Ik ben katholiek opgevoed en heb dan ook de sacramenten van het geloof ontvangen. Het doopsel, de heilige communie, het vormsel, zelfs die van het huwelijk en niet te vergeten de biecht, toen ik gevoelens voor jongens kreeg. Als volwassene heb ik me nogmaals laten dopen en als ambassadeur voor mijn werk ben in naar Lourdes geweest, waar ik wonderen heb zien gebeuren.